2003 yılında Mardin’de 13 yaşındaki N.Ç., aralarında kamu görevlilerinin de bulunduğu 26 kişinin tecavüzüne uğradı. Açılan dava yerel mahkemenin kararının Yargıtay 14. Dairesi tarafından onanması, 28 kişinin dokuz yıl ile bir yıl sekiz ay arasında değişen hapis cezalarına çarptırılmasına ve dört sanığın beraat etmesi ile sonuçlandı. Yargıtay, N.Ç.’nin de istismarda rızası olduğu ve zorla alıkonmadığı gerekçesiyle sanıkların cezalarında indirim yaptı.

 

 

 

Sanıklardan Derik Belediyesi’nde memur olarak görev yapan Şeydavut Oruç hakkında idari bir soruşturma açılıp, açılmadığı, dava süresince görevine devam edip etmediği hususunda, İçişleri Bakanı İdris Naim Şahin’in verdiği yanıta göre, “Sanık Şeydavut Oruç hakkında idari bir soruşturma açılmamıştır. 2006 yılından bu yana da tekrar aynı görevinde çalışmaya devam etmiştir”

 

 

 

 

Suçun cezasız kalması, toplumun adalete olan güvenini zedelediği gibi, yargının işlemediği bir ortama sadece kaosun hakim olmasına sebep olur. Bakanlıktan beklenen, gerekli idari soruşturmayı açması ve bir çocuğu en kötü şekilde taciz ve istismar eden bir bireyin, kamuda çalışıp, devleti temsil etmesini engellemesidir.